«شعر: نسیم عشق، شمیم مریم»

نسیم پاک و روح بخش، در زمستان وزید نسیم جان، وقتی خانه دلهامان را گرمی بخشید که: شمیم معطرِعشق، چهار بهار عطرآگین را در زمانه ای نه چندان معطر برایمان خوشبو کرده بود با وزش نسیم و عطر شمیم عشق و دلدادگی را در کنار مریم مرور کردیم نسیم همراه با باران ریز زمستان پیام آور رحمت بود تجدید دلدادگی ها و لبهای منتظر را به خنده گلباران کرد نسیم روح بخش وزید و شمیم خنده بر لبها خزید نسیم دلکش امید شمیم دلاویز مریم را درجان می پراکند همیشه وزان مثل نسیم همیشه خندان